All posts tagged assertiviteit

Grenzen

Categories: Alle artikelen, Communicatie
Reacties uitgeschakeld voor Grenzen

Vorige week was ik jarig en dit jaar hadden we besloten dat op een zeer ontspannen manier te vieren: met een dagje sauna. Bij aankomst bleken we nog een massage te kunnen boeken en dat deden we. Ons werd verzocht om vlak voor de afgesproken tijd bij de open haard te komen zitten dan zouden we opgehaald worden.
De dag verliep zoals dat gaat in een sauna. Opwarmen en afkoelen, zwemmen, lekker lunchen, en het zonnetje meepikken dat die dag nog heerlijk scheen.

Toen de tijd van onze massage naderde begaven we ons richting de open haard om plaats te nemen op het bankstel in afwachting van onze massage. Daar lag een mevrouw languit op de 4 persoons hoekbank. Waarom ze ervoor koos om op  deze bank haar middagslaapje en later ook gezichtsmasker te doen in plaats van op een ligstoel in de aparte relaxruimte is me niet duidelijk. Maar goed alle zitplaatsen waren bezet, dus ik ging op de hoek naast deze mevrouw zitten. Het make-up kwastje dat op de zitting lag, legde ik op tafel en meldde dat even aan haar.  Omdat ze nog steeds languit lag kon mijn man niet zitten.  Ik gebaarde naar hem van ga gewoon naast haar voet zitten en dat deed hij. De mevrouw bleef, met haar masker op, stoïcijns liggen alsof we er niet waren. Ik denk dat ik op die plek op haar voet of er tegenaan was gaan zitten. Misschien niet netjes maar soms moet je je ruimte opeisen vind ik.
grenzen stellen
Mijn man zat dus op het puntje van de bank. Ik keek dat zo een tijdje aan en vroeg toen aan de maskermevrouw: ‘wil je je voet iets intrekken zodat mijn man ook normaal kan zitten?’ Dit viel niet goed, ze trok haar been weg, stond op en liep boos weg. Non-verbaal was de communicatie heel duidelijk dus wellicht daarom vond ze woorden overbodig. Maar goed mijn man kon nu lekker zitten. Na een minuut of 10 wachten belandden we op de massagetafel en hebben daar echt van genoten.

Enige tijd later liepen we door de tuin en bij het passeren van de jacuzzi hoorde ik de maskermevrouw van daaruit sissen: ‘dat is dat stel dat naast me kwam zitten, ze komen hier niet in hoor, ze rotten maar op’. Ik was verbouwereerd, blijkbaar was ze toch niet zo stoïcijns maar woedde er nogal een oorlog binnenin haar. Als er zoiets wordt gezegd wordt het trouwens best aantrekkelijk om er toch even bij te gaan zitten…..  Maar ik ben inmiddels een jaar ouder en wijzer want dit speelde op mijn verjaardag en dus liepen we wijselijk door. Ik schrik best wel van zo’n boze reactie. Dan ga ik meteen bij mezelf te rade of ik iets fout heb gedaan. Dat komt waarschijnlijk door mijn gevoeligheid. In dit geval sta ik nog steeds achter mijn aanpak. Zo’n gevoel ben ik niet 123 kwijt.
Wel heb ik haar inwendig bedankt voor de oefening in assertiviteit die ze mij in het bankstelavontuur heeft gegeven.

Daarnaast drong zich een ander thema in me op, waar ik ook mee bezig was vorig jaar op mijn pelgrimstocht naar Santiago de Compostela. Het is soms een zeer dun lijntje tussen goed voor jezelf zorgen,  je grens stellen en je grens ook trekken en aan de andere kant respect en zorg voor de ander bewaren. Vanuit het gezichtspunt van de maskermevrouw waren wij niet sociaal bezig omdat we haar in haar ogen weg duwden van ‘haar bank’. Vanuit mijn gezichtspunt was zij niet sociaal bezig omdat ze 4 zitplaatsen bezet hield (voor zeker 2 uur)  terwijl er een speciale relaxruimte was met ligstoelen die daar in mijn ogen dus veel beter voor geschikt waren.
Het grensgebied is in veel gevallen dus niet zwart/ wit, in het grijze gebied kom je dit soort dingen veel tegen. Hoe reageer je dan?