Hartcoherentie

Hartcoherentie

Hartcoherentie wil zeggen dat je hartritme vloeiender of samenhangerder wordt. De spieren rondom je hart worden meer ontspannen, meer in balans. Als je hartcoherentie beoefent, zul je merken dat je je makkelijker aan kunt passen aan onverwachte situaties. Je voelt je in balans, minder gejaagd en je vindt makkelijker oplossingen die je nodig hebt.

Zenuwstelsel
Veel processen in ons lichaam worden automatisch en onbewust aangestuurd. Denk bijvoorbeeld aan je lichaamstemperatuur, hormoonhuishouding, het immuunsysteem, spijsvertering, ademhaling en de hartslag. Over deze functies hoeven we niet na te denken. Ze worden geregeld door het autonome zenuwstelsel. Dit autonome zenuwstelsel bestaat uit twee delen die elkaar in evenwicht behoren te houden: het actieve en het rustgevende deel. Het actieve deel heet het sympathische zenuwstelsel, het rustgevende deel heet het parasympathische zenuwstelsel. Ze worden ook weleens het gaspedaal en het rempedaal van ons lichaam genoemd.

Wordt er veel activiteit van het lichaam gevraagd? Dan wordt het ‘gaspedaal’ ingedrukt en wordt het lichaam voorbereid op activiteit. Stel je voor dat je schrikt: je hart gaat sneller kloppen, je ademhaling wordt sneller en oppervlakkiger, de spieren spannen zich aan en je gaat zweten. De bloedvaten in de vingers vernauwen, waardoor het bloedvolume en je handtemperatuur daalt. Het bloed wordt nu naar de spieren toe geleid. Nu ben je beter in staat om te vechten of vluchten! Op dit moment heeft het sympathische zenuwstelsel de overhand in je lichaam.

Het ‘rempedaal’ wordt ingedrukt wanneer je lichaam zich moet voorbereiden op rust en ontspanning. Dit is het geval wanneer je gaat slapen of moe begint te worden. Op zo’n moment gaat het hart langzamer kloppen, de bloedvaten in de vingers verwijden, waardoor het bloedvolume en de handtemperatuur stijgt. Het bloed wordt nu minder naar de spieren geleid. Bij kinderen is dit vaak te zien aan rode oren. Daarnaast word je ademhaling dieper, neemt de spierspanning af en zweet je minder. Op dat moment heeft het parasympathische zenuwstelsel de overhand in je lichaam.

Evenwicht wordt bereikt door een balans in het autonome zenuwstelsel. Het sympathische en parasympathische zenuwstelsel dienen in balans te zijn. Hierdoor kun je je sneller aanpassen aan een veranderende omgeving. Het ‘gaspedaal’ en ‘rempedaal’ moeten goed op elkaar zijn afgestemd en moeten beide even sterk zijn om elkaar in evenwicht te houden.

Onbalans
De balans in het autonome zenuwstelsel kan verstoord raken. Door drukte op het werk, in het verkeer, veel prikkels via de sociale media of in het privéleven wordt steeds vaker beroep gedaan op ons ‘gaspedaal’. Het ‘gaspedaal’ wordt steeds een klein beetje verder ingetrapt. Zodoende krijg overmatige activiteit in het sympathische zenuwstelsel. Uiteindelijk resulteert dit in een permanente onbalans tussen het sympathische en het parasympathische zenuwstelsel.

Er zijn steeds meer aanwijzingen dat veel ‘moderne’ ziektes worden veroorzaakt door de verstoring van de balans van het autonome zenuwstelsel. De invloed van het sympathische zenuwstelsel ten kosten van het parasympathische zenuwstelsel is daarbij te groot. Er is een relatie tussen een hoge activiteit van het sympathische zenuwstelsel en angst, depressie, aandachtsstoornissen, chronische spierspanning, slaapproblemen en hoge bloeddruk. Ook een verhoogde hartslag, verlaagd handtemperatuur, een verhoogde huidgeleiding en verhoogde bèta-activiteit in de hersenen zijn aanwijzingen van een verhoogde activiteit van het sympathische zenuwstelsel.

Langdurige stress
Langdurige stress betekent chronische activiteit van het sympathische zenuwstelsel. Dit veroorzaakt angst en depressie. Ook heeft het negatieve invloed op het lichaam. Slapeloosheid, rimpels, hoge bloeddruk, hartkloppingen, rugpijn, huid- en darmproblemen, chronische ontstekingen, onvruchtbaarheid en seksuele impotentie worden allemaal veroorzaakt of verergerd door stress. Chronische stress beïnvloedt relaties en professionele vaardigheden, omdat het irritaties, slechte luistervaardigheid, zwakke concentratie, zich terugtrekken en het verlies van teamspirit oproept. Tijdens deze situaties wordt de focus vaak gericht op externe oorzaken. “Als ik dit en dat kan veranderen, zou ik me veel beter voelen”. We dromen dat het later beter zal gaan, maar helaas werkt het vaak niet zo.

Het probleem kun je beter omdraaien. Het begint bij het onder controle krijgen van wat zich van binnen afspeelt: de fysiologie. Door het verminderen van de fysiologische chaos en het verbeteren van de hartcoherentie voel je je automatisch beter. De relaties met anderen, je concentratie en je vaardigheden verbeteren. Heb je je eigen fysiologie op orde, dan zal wat er in de buitenwereld gebeurt minder grip op je hebben. Je krijgt dus meer grip op je eigen wereld.

Hartritme variabiliteit en hartcoherentie oefening
Idealiter worden het sympathische en het parasympathische zenuwstelsel afwisselend geactiveerd. Bij inademing wordt ons sympathische zenuwstelsel geactiveerd en bij uitademing wordt ons parasympathische zenuwstelsel geactiveerd. Het hart gaat sneller kloppen bij inademing en bij uitademing gaat het hart trager kloppen. Bij gezonde personen verschilt de tijd tussen twee hartslagen voortdurend. Deze onregelmatigheid toont aan dat de hartfrequentie zich goed aanpast aan de omstandigheden van het hart en de bloedvaten. Het is een teken dat ons ‘gaspedaal’ en ‘rempedaal’ goed werken.

Het verschil tussen de hartslag tijdens inademen en de hartslag tijdens uitademen wordt hartritmevariabiliteit genoemd. Deze hartritmevariabiliteit (of hartcoherentie) weergeeft de autonome status van het lichaam. Wie ontspannen is, heeft een grote hartcoherentie. De hartcoherentie neemt af wanneer iemand gespannen is. Bij mensen die zeer angstig of gestrest zijn, zal de hartcoherentie geheel afwezig zijn. Een lage hartcoherentie (kleine hartritmevariabiliteit) wordt geassocieerd met onbalans tussen het sympathische en het parasympathische zenuwstelsel. Een hogere hartcoherentie (grote hartritmevariabiliteit) staat voor een goede balans tussen deze twee zenuwstelsels. Wie een hogere hartcoherentie wil bereiken, zal het verschil in hartslag tijdens het inademen en uitademen zo groot mogelijk moeten maken. De mate van hartcoherentie wordt ook wel gezien als een maat van psycho-fysiologische flexibiliteit, die tot uiting komt op lichamelijk, mentaal en emotioneel vlak.

Ademhalinghartcoherentie
Ademhalen heeft effect op de bloedstroom en de slagaderlijke druk. Hierdoor heeft het weer effect op het autonome zenuwstelsel. Bij iemand die snel, oppervlakkig en asynchroon ademhaalt, wordt de pompende actie van de borst minder. Hierdoor worden de hartslag en hartoutput hoger en de capaciteit van de bloedvaten lager.

Tijdens onze hartcoherentieoefening (30 min.) leer je adem te halen op je eigen optimale snelheid. Tevens ga je gevoelens van dankbaarheid oproepen waardoor de hartcoherentie enorm verbetert. De hartcoherentieoefening kan je op ieder moment toepassen.

Kosten: € 3,–. Zodra dit bedrag is bijgeschreven ontvang je de oefening die je meteen thuis kunt doen.
Bestellen van de oefening: 

Inschrijfformulier
Bezig met versturen
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail