All posts in Alle artikelen

Afvallen moeilijk? Welnee!

Categories: Alle artikelen, Geen categorie
Reacties uitgeschakeld voor Afvallen moeilijk? Welnee!

Als hypnotherapeut krijg je veel cliënten met uiteenlopende hulpvragen.

De telefoon gaat over. Ik neem op en hoor aan andere kant een vrouwen stem. Ze zegt dat ze graag wat informatie wil over hypnose bij afvallen. Ik vraag wat ik voor haar kan betekenen. Na wat uitleg van zowel haar kant als mijn kant maken we een afspraak voor intake.

Paar dagen later komt ze mijn praktijk binnen. Ze komt met haar vader die haar gebracht heeft. Ze kan namelijk zelf niet auto rijden. Ze heeft een vorm van epilepsie met veel aanvallen. Ze heeft nu medicijnen die haar helpen om minder aanvallen te krijgen alleen is dat ook direct het probleem: door de medicijnen is ze veel te zwaar geworden. Ze weegt 120 kilo en dat met lengte van rond de 1.60. Ze ondervindt nu ook de lichamelijke klachten van het te zwaar zijn. Op mijn vraag wat ze doet aan dieet of wat dan ook om af te vallen zegt ze dat ze een dieet volgt maar merkt dat het zo moeilijk is om vol te houden. En dan schiet ze in de stress wat ervoor zorgt dat ze zeker wil snoepen en zich volvreten .

Na intake spreken we af dat ik haar bij haar thuis behandel. Dat is voor haar makkelijker omdat ze geen vervoer heeft en ook niet in dit dorp woont.

Op eerste behandeldatum  is het even zoeken waar ze nu precies woont. Ik parkeer de auto en loop de tuin in naar bijgebouw. Ze woont zelfstandig in een huisje in de tuin van haar broer. Geweldige oplossing voor haar. Ze laat me binnen nadat ik aangeklopt heb. Ik settel  me op de bank en na thee te hebben gekregen gaan we aan de slag. We verkennen wat de reden is waarom ze gaat snaaien. Blijkt dat het toch veelal emoties zijn wat eraan ten grondslag ligt. Daar gaan we aan werken en zo leer ik haar om te focussen. … welke emoties, welke situaties en dan veranderen we de negatieve emotie naar een neutraal of fijn gevoel.  Het gaat goed en we starten direct met eerste hypnose sessie. Suggesties waardoor ze minder trek krijgt in ongezond voedsel en meer zin krijgt om gezond te eten en meer te bewegen worden meegenomen. Ze is beperkt in beweging maar heeft begeleiding bij een sportschool. Na de sessie praten we na en maken we nieuwe afspraak. Sessie heb ik opgenomen en beloof deze toe te sturen.

Afvallen

Afvallen dmv hypnose

Er volgen nog een viertal sessies . Hypnose heeft veelal 5 tot 6 sessies nodig om de suggesties die mee gegeven wordt goed te laten beklijven.   Behalve hypnose kijken we ook naar wat stress en ongewenste emoties geeft en ruimen we zoveel mogelijk stress factoren en emoties op. Ze merkt duidelijk verschil in haar manier van eten, dat ze makkelijker aan dieet kan houden nu en gevoel om te snaaien verdwijnt volledig. Na 5 sessies nemen we afscheid.

Na zes maanden gaat de telefoon en hoor ik aan andere kant de bekende stem van haar weer. Ben uiteraard heel benieuwd hoe het met haar gaat. Ze verteld vol enthousiasme dat ze 20 kilo op afgevallen maar helaas nu weer even vast zit. Of ik nog keer wil komen. We maken nieuwe afspraak. We ruimen weer wat oud zeer op wat nu in de weg zit en na twee sessies merkt ze dat ze er weer klaar voor is om alleen verder te gaan. Wat ben ik trots op haar!

Wat opvalt is dat bijna iedereen die aan dieet begint eerste paar weken zo goed gaan “Al 5 kilo kwijt!” maar daarna komt er stilstand in het afvallen en schieten veel mensen de stress in en dan gaat het mis. Veel mensen zijn emotie eter dus gaan snaaien en kunnen dieet vaarwel zeggen.

Hypnose zorgt dat het makkelijker is om  het dieet vol te houden zonder in de stress te schieten. Het is een geweldig en krachtig hulpmiddel.

Affirmatie helpt

Categories: Alle artikelen, Geen categorie
Reacties uitgeschakeld voor Affirmatie helpt

Eén affirmatie waar ik veel aan denk en toepas op mijn leven: Het is zoals het is.

Deze affirmatie helpt me bij ontzettend veel dingen maar helaas kan het me niet altijd helpen om zaken in het juiste perspectief te plaatsen of los te laten.

Gelukkig helpt het me wel enorm om beter om te gaan met de situatie met mijn moeder.

Op een dag bracht ik haar weer een bezoek. Ik ben haar mantelzorger.

Ik parkeer de auto bij het verpleeghuis, pak de slof sigaretten en Margrieten die ik voor haar meegenomen heb en stap uit. Al lopend naar de ingang van het huis zie ik haar buiten al zitten en zwaai naar haar. Het duurt even voor ze door heeft dat ik het ben die naar haar zwaait, tot ik dichterbij kom. Zodra ze me herkent staat ze op en loopt met een blij gezicht naar me toe met haar rollator. “O kind, ik ben zo blij dat je er bent”, zegt ze. Een zin die ik iedere keer weer hoor. Ik geef haar een kus op beide wangen. Ze geeft aan dat ze ergens anders naar toe wil en loopt voor me uit naar binnen om daar plaats te nemen aan een tafel.

“Zullen we wat te drinken nemen?”, vraagt ze en na instemmend knikken van mijn kant vervolgt ze: “Ik wil een droge witte wijn graag”.  Ben ondertussen al gewend aan het feit dat ze van mij verwacht dat ik het ga halen.  Ik sta op en bij de catering aangekomen bestel ik een droge witte wijn en een thee.

Als ik terug kom wil mijn moeder naar buiten in de achtertuin om een sigaret te roken. Aangezien ik een slof bij me heb en een aansteker hoef ik niet naar boven om dat te halen.  Scheelt weer een loopje. Ik doe de deur voor haar open zodat ze met rollator naar buiten kan. We nemen in de tuin plaats en ik help haar haar sigaret aan te steken. De aansteker is groot en zij heeft de kracht niet in haar vingers om hem aan te steken.

Dan volgt het gesprek. De psychiater heeft haar verteld dat ze moet verhuizen maar dat doet ze echt niet hoor, zo drukt ze op mijn hart. Helaas kan ik haar niets anders meedelen dat ze wel zal moeten. Nou, ze laat zich anders door niemand dwingen. Ze wil niet bij de gekken zitten. Ondanks dat ik beter weet doe ik verwoede pogingen haar duidelijk te maken dat de mensen daar niet gek zijn maar vergeetachtig, net als zij. Vergeetachtig is ze echt niet zegt ze en verhuizen doet ze al helemaal niet, niemand die haar kan dwingen. Leg haar nogmaals uit wat de procedure is en dat als de rechter de beslissing maakt dat ze naar een gesloten afdeling gaat dat ze zelf niets meer in te brengen heeft, ook ik niet. Wel zal ik zeker mijn best doen om haar hier in Puttershoek te houden zodat ze haar vriend kan blijven zien.

Nadat ze herhaaldelijk heeft gezegd niet te gaan verhuizen, ze ook nog tegen me geschreeuwd heeft besluit ik het onderwerp zoveel mogelijk te vermijden of te sussen als ze er weer over begint. Het gesprek veranderd gelukkig en ze vraagt wat ik van haar vriend vind. Ik vertel haar dat ik hem heel aardig vind. Dat vindt zij zelf ook zegt ze met een glimlach op haar gezicht. Ook weet ze dat hij er ieder moment aan komt want hij heeft gezegd tussen twee en drie uur langs te komen.

Dan vraagt ze me opnieuw wat ik van hem vind en na de vijfde keer geef ik het terug aan haar: “Mama, dit is nu de vijfde keer dat je het vraagt. Dit is nu precies wat ik bedoel en waar de verpleging tegen aan loopt. Je kort-termijn geheugen is aangetast en je vergeet steeds meer dingen. Dingen die belangrijk voor je zijn onthoud je maar de rest vergeet je. Ook heb je last van decorverlies.” Met name dat laatste is niet waar zegt ze waarop ik haar vriendelijk wijs op de smoezelige leren jas die ze aan heeft en vol zit met vieze plakkerige plekken. “Kan me niet schelen”, is haar antwoord en daar gaan we dus weer… “Dat is nu precies waar de verzorging tegen aan loopt met jou, je geeft er niet om hoe je erbij loopt”.

“Dat is helemaal niet waar!”, roept ze uit, “ik heb pas speciaal weer blonde plukjes in mijn haar laten doen!”.  Blijkbaar zit het naar de kapper gaan nog heel erg in haar systeem, maar de schoonheidsspecialiste mocht laatst niet bij haar doen en daar wijs ik haar nog op.

Waarom doe ik toch die moeite nog? Vraag het me af terwijl ik dit schrijf en nu word het me ineens duidelijk waarom ik me gisteren na dit bezoek zo leeg voelde.

Na een tijdje besluit ik om de rest van de slof sigaretten naar boven te brengen naar de verzorging. Die beginnen direct over mijn moeder, dat ze vanochtend zo boos werd omdat ze niet gelijk geholpen werd, hoe ze de verzorgende heeft uitgescholden. Al snel staan we voorbeelden te noemen en moeten we er ook wel even om lachen. Ik besluit weer naar beneden te gaan want ze vraagt zich vast af waar ik blijf. Beneden aangekomen zie ik dat haar vriend haar gezelschap houdt.

Ze dringt aan bij haar vriend om wat te drinken te nemen en na meerdere keren nee gezegd te hebben besluit hij toch maar in te stemmen. Ik stel voor dat ik het even voor hem haal want ook al biedt mama het aan, ze kijkt mij al aan en stuurt me al weg om te gaan halen.

Als ik terug kom vertelt haar vriend dat ze de laatste tijd wat vaak botsen met elkaar, dat ze boos op hem wordt en hem soms schopt. Het enige wat ik denk: “Oh nee, nu al barsten in de relatie/vriendschap?”

Ik kondig aan dat ik naar huis toe ga en na afscheid te hebben genomen laat ik hun twee achter in de tuin. Hoop dat ze nog een manier vinden (of eigenlijk hij) hoe ze met elkaar om kunnen blijven gaan. Helaas is een instructie boekje nooit bij mijn moeder geleverd… en dat brengt me weer bij: het is zoals het is.

Zie voor onze affirmaties: http://positiefdenken.pit4.nl/affirmaties/

Affirmatie helpt accepteren

Affirmaties helpen je loslaten

Wil je veranderen?

Categories: Alle artikelen
Reacties uitgeschakeld voor Wil je veranderen?

Wil je veranderen?

Als ik terug kijk, ben ik zolang in mijn leven bezig geweest om aan een fictief ideaal plaatje van mezelf te voldoen. Ik was een kameleon geworden. Het ging zover dat ik mijn kleding keuze daar ook op baseerde. Ging ik bijvoorbeeld naar mijn moeder dan droeg ik een jurk want dat vond ze zo mooi. Zo bedacht ik altijd waar ik naartoe ging en paste me daarop aan. Ook met mijn gedrag paste ik me aan, stoer zijn waar de omgeving stoer was, schuine humor waar dat de gewoonte was, mijn taalgebruik veranderde mee en op het laatst wist ik niet meer wie Tini was. Ik heb het veel te lang volgehouden, ben veel te sterk geweest en uiteindelijk was de emmer een keer te vol, toen diende een burn-out zich aan. Dat was voor mij het begin van een zware maar zo leerzame periode.

Er is altijd iemand die me met een bepaalde opmerking aan het denken zet, daar houd ik van want ze nodigen me uit om te reflecteren. Zo was ik een keer in gesprek met iemand bij wie ik een training had gevolgd, ik zou naar een zakelijke bijeenkomst gaan en zei : zal ik in pak of casual gekleed gaan? Hij  zei: ‘ga als jezelf’. Bam! Hij sloeg zo de spijker op zijn kop.  Toen pas besefte ik waar ik mee bezig was. Zo zijn er meer sleutelfiguren op mijn weg gekomen, zoals een van mijn  leidinggevenden bij de bank die me het verhaal ‘Kun je een rups leren vliegen?’ van Jan Bommerez gaf. Echter ik kon pas echt veranderen toen ik helemaal vast zat en burn-out raakte. Jij hebt vast ook van die sleutelfiguren in je leven! Die net op het juiste moment de juiste snaar raken zodat jij er verder mee kunt.

Veranderenchang
Van nature willen we niet dat er iets verandert. Ga maar na als je naast iemand in een auto zit en hij moet remmen. Jij gaat nog naar voren en hopelijk houdt je gordel je tegen want anders vlieg je tegen het raam. Dit is natuurlijk gebaseerd op een situatie die goed voor ons is, die wil je niet veranderen.

Soms ontkom je er niet aan en is het tijd om dingen anders te doen. Als je zelf verandert, je gaat bijvoorbeeld grenzen stellen, je past je minder aan aan je omgeving, je kiest meer voor jezelf enz.. dan  gaat je omgeving zich daar ook eerst tegen verzetten. Je reageert, gedraagt of doet anders dan wat ze van je gewend zijn. Een reactie als ‘wat is er met jou aan de hand?’ wordt al snel gegeven. Eigenlijk wordt er bedoeld: ik raak een beetje in de war, want je reageert anders dan dat ik van je verwachtte/ gewend ben.

Het is om die reden dat veranderen binnen je vertrouwde omgeving het lastigst is. En helemaal als jouw keuzes pijnlijk zijn voor anderen.  Je deed misschien altijd zo je best om er voor anderen te zijn en nu wil je daarmee stoppen.

Voor jezelf kiezen
Voor jezelf kiezen klinkt heel makkelijk. Volg je hart, doe wat je wilt, trek je niets aan van anderen enz. Dat is nog niet zo makkelijk. Als je iets gevoeliger bent dan gemiddeld voel je ook de teleurstelling, de verwarring of de pijn van de ander. En die wil je niet teleurstellen. Waardoor je te lang blijft pleasen om die pijn te vermijden. Want pijn van de ander is ook pijn voor jezelf. Je kunt je gedrag voor jezelf heel lang ‘goed praten’ en je wilt veel liever behulpzaam dan egoïstisch zijn. Dan zegt je iets in de trant van ‘Ik red het wel’, ‘nee joh ik vind het leuk om te doen’, ‘nee als ik het niet wil dan zeg ik het hoor’.  Herken je hier iets van?

Is het egoïstisch om voor jezelf te kiezen? Om te voldoen aan je eigen normen en wensen, om je behoeften te vervullen in plaats van door te gaan met pleasen?  Is het niet veel oprechter om eerlijk naar jezelf te zijn en daar je keuzes op te baseren? Zelfs als je daar een ander door teleurstelt.  Want hoe hoort het eigenlijk en zijn dat ook niet slechts ideeën die ooit bedacht zijn door mensen? Die misschien ook niet beter wisten…

De mensen in je omgeving staan niet meteen te juichen. Want omgaan met iemand die ineens meer voor zichzelf op komt en grenzen stelt dat is ook even wennen en kunnen je vragen: ‘Waar is de oude (soepele makkelijke) jij gebleven?’  Dit groeiproces heeft niet de bedoeling om nog aardiger gevonden te worden door anderen. Dit proces is juist bedoeld om jou meer jezelf te laten zijn. Niet meer laten sturen door ‘wat anderen denken’ of ‘hoe het hoort’.

In het begin levert dat wellicht schuldgevoel en onzekerheid op. Die innerlijke stem gaat je vragen stellen als: ‘heb ik het wel goed gezegd’, of ‘ben ik niet te hard’ of ‘ik had dat toch eigenlijk best wel kunnen doen’. Deze gedachten proberen je terug naar de oude jij te duwen, oftewel ook jouw innerlijke stem probeert de verandering tegen te houden. Maar het perfecte plaatje dat je van jezelf hebt gecreëerd en waar je al jaren aan probeert te voldoen is niet meer vol te houden. Het is mission impossible. Het enige dat je hoeft te doen is je af te vragen wie ben ik en past dit bij mij? Als je je daarop richt ben je onderweg naar jezelf, en ga je steeds minder je best doen om aardig gevonden te worden.

2016 een jaar van groei, ontspanning en plezier!

Categories: Alle artikelen, Comfortzone
Reacties uitgeschakeld voor 2016 een jaar van groei, ontspanning en plezier!

Comfortzone

We lopen op het laatste gras van 2015. Ik vind zo’n overgang een goed moment om het jaar te overzien. Voor mij had dit jaar 3 hoogtepunten, ik trad zeg maar 3x buiten mijn comfortzone. Het begon meteen op 1 januari met de nieuwjaarsduik. Daarover heb ik 2 weken geleden al geschreven. Het 2e hoogtepunt was in de maand april, toen ben ik in mijn eentje naar Spanje afgereisd en heb daar bijna 800 km gelopen naar Santiago de Compostela en het 3e hoogtepunt was in september; toen heb ik mijn eerste boek uitgebracht.

Vooraf waren ze stuk voor stuk spannende momenten. Vragen zoals ‘wil ik dit echt?’ ‘waarom doe ik dit’ dienden zich vooraf aan. En ik geef toe ook ik denk dan wel even van ‘zal ik het maar niet doen?’ Maar ik wist ook dat doorzetten op zo’n twijfelmoment naderhand voor veel pluspunten en dankbaarheid zorgt. Bijvoorbeeld toen ik met Pasen moederziel alleen in Spanje liep en ik voelde me op dat moment zo verlaten en eenzaam, wilde ik niets liever dan naar huis gaan. Toch ben ik doorgegaan en wat ben ik daar achteraf blij om! Het lijkt onnatuurlijk om tegen je gevoel in te gaan, maar dat was wat ik toen deed en het was de beste keuze.

Jouw comfortzone
Ik zie de cvis-is-kom-1024x768om(kom)fortzone als een vissenkom. Je bent er bekend, je doet daar wat je altijd deed, omdat je dat zo gewend bent.  Comfortabel hoeft het er niet eens te zijn, die term is nogal verwarrend.

In de vissenkom heb je een beperkte blik. Je ziet alleen wat er in de kom zit. Zolang je daar blij of tevreden mee bent, blijf je in je kom (comfortzone) natuurlijk. Maar ik kom veel mensen tegen die niet zo blij zijn met de binnenkant van hun kom. Voor hen wordt het in 2016 wellicht tijd om eruit te komen.
Begrijp me niet verkeerd, het is heel goed om tijd in je kom door te brengen. Je kunt je erin opladen en ontspannen.

Hoe kun je eruit komen?
De vis kan nooit groter worden dan de kom waar hij in zwemt. Dus het glas is de begrenzing van de groei. Ontwikkeling van je potentieel vindt daar niet plaats.

Begin met elke dag iets voor het eerst te doen. Houd het eerst klein. Poets je tanden eens met je andere hand, doe je armen over elkaar met de andere arm boven. Breid dit rustig uit naar wat grotere acties. Ga er eens alleen op uit of bel iemand met wie je een conflict had. Bedenk wat voor jou buiten je veilige kom is en onderneem dan actie. Wist je dat je hersenen nieuwe verbindingen maken als je uit je comfortzone stapt? Dat betekent letterlijk groei van je brein.

Wat levert het je op?
Het levert je een geluksgevoel op. Je wordt trots op jezelf, omdat je een prestatie hebt geleverd waarvan je dacht dat je het niet kon.  En je wordt een magneet voor mensen om je heen die je hierin stimuleren. Je leven wordt veel leuker!
Zakelijk gezien kun je je volledig ontplooien. Je durft jezelf te laten zien. Je laat mensen weten dat je er bent en wat je doet. De tijd van op de achtergrond staan is voorbij.

Je leeft ten volle, zodat je later in ieder geval geen spijt hebt en zegt:  ‘had ik maar…’.

Pit4 wenst je een geweldig nieuwjaar. Een jaar van groei, ontspanning en plezier!

comfortzone1.jpg

Heeft een werknemer nog vrije tijd?

Categories: Alle artikelen, Communicatie
Reacties uitgeschakeld voor Heeft een werknemer nog vrije tijd?

Persoonlijk vind ik door de komst van de geavanceerde mobiele telefoons de verwachtingen van de werkgever over jouw beschikbaarheid steeds meer misplaatst. Je kunt toch immers de mail direct lezen? Of de sms, of de whatsapp? Dus je kunt dan ook direct reageren toch? Dat het JOUW vrije tijd is heeft de werkgever blijkbaar geen boodschap aan.

Ik zit aan tafel met twee verpleegkundige die met elkaar in gesprek raken over hun werk. Hoe dat eraan toe gaat en waar ze tegenaan lopen.   Over het ziek zijn van de één, het re-integratie proces wat erbij hoort en vooral hoe er op haar werk door hogere hand mee omgesprongen wordt en dat is niet misselijk. Degene die ziek is had zelf verzocht om maar 20% ziekmelding omdat ze twee dagen in de week naar revalidatie moet. Haar werkgever stemde ermee in. Ondanks de instemming werd haar toch even gevraagd of ze niet beter haar taken af kon staan (aansturend verpleegkundige in dit geval). Ook werd binnen afzienbare tijd haar volledige 100% tijd ingepland om haar revalidatiedagen heen. Nu vermoed ik dat ze parttime werkt, omdat ze aan gaf dat ze nu nog maar één dag overhield in de week om haar kleinkinderen te zien, haar moeder te bezoeken, het huishouden te doen en alle overige sociale contacten en bezigheden die ze nog heeft. Ze was werkelijk ontsteld door deze actie en opmerkingen.

De ander deed ook een boekje open. Hoe ze thuis een mail ontving in haar vrije tijd. Deze weigerde te lezen omdat ze simpelweg vrij is. Terecht toch? Of ben je tegenwoordig niet vrij meer als je vrij bent van je werk? Dezelfde avond stond haar leidinggevende voor haar deur. Die kwam vragen of ze een extra dienst wilde draaien want ze reageerde niet op de mail, zo werd gezegd. Ze werd woedend en heeft haar leidinggevende de deur gewezen met de mededeling dat het schending is van haar privacy en als deze het nog eens zou doen ze ermee naar de directeur zou stappen. Wat denk jij? Is de directeur er gevoelig voor? Of zou deze het met de leidinggevende het eens zijn?

De ander wist een soortgelijk verhaal te vertellen: “Ik zag in de ochtend om half 10 toen ik net aan de koffie zat dat er de avond ervoor een mail was gestuurd   om 23.30 uur (!!!) met de vraag of ik in plaats van 11.30 om 9.30 uur kon beginnen de volgende dag.” Dat ging dus al niet meer. Ze zat in haar ochtendjas en was nog helemaal niet klaar om aan het werk te gaan dus stuurde ze een mail terug dat ze het verzoek nu pas las en dus niet kon komen. Daarop ontving ze iets later de mededeling dat het weer erg jammer was dat ze zo laat reageerde en nu alles in de soep liep.

Hoe is dat bij jou op je werk? Heb jij ook zo’n ervaringsverhaal? Graag zouden we die van jou vernemen en wie weet help je er weer andere mensen mee!

Mobiel

De kracht van gedachten (5)

Categories: Alle artikelen, Kracht van gedachten
Reacties uitgeschakeld voor De kracht van gedachten (5)

De kracht van gedachten

In onze eerdere artikelen over de kracht van gedachten hebben we je uitgelegd hoe sterk deze krachten werken.

Graag vertellen we je in deze blog over een knieoperatie van Dr. JB Mosely een Amerikaanse orthopeed (bron: The new England journal of medicine).
Het onderzoek: 180 patiënten ondergingen een operatie wegens artrose in de knie.
Deze mensen werd verteld dat 1 op de 3 een schijnoperatie zou krijgen. Bij de resterende groep zou men het kniegewricht schoonspoelen en dingen verwijderen die niet in de knie thuishoorden.
Uit ethische overwegingen werd erbij verteld dat bij de schijnoperatie geen heil te verwachten was.

Bij 1/3 van de groep werd een verdoving geplaatst en maakte Dr. Mosely 3 incisies in de knie en deed alsof hij de knie aan het spoelen was. De rest onderging de echte operatie.
Na 2 weken gaven alle patiënten aan dat de klachten waren afgenomen. Bij de placebo patiënten zelfs nog meer, wellicht komt dit omdat ze minder napijn van de ‘operatie’ hadden.
Twee jaar later was bij alle patiënten (165 voltooiden het onderzoek) een aanzienlijke verbetering in de knie opgetreden met betrekking tot pijn en functionaliteit. Dus de placebo patiënten hadden het zelfde resultaat behaald!

De conclusie van Dr. Mosely was dat de miljarden die voor dergelijke operaties worden uitgegeven wellicht beter kunnen worden besteed.

Blijft de vraag: hoe kun je met je gedachten je gezondheid bevorderen? Uit de lezing van Kelly McGonical weten we al dat bij de mensen met stress die denken dat de stress gezond is, inderdaad hun gezondheid beter is dan mensen zonder stress. Bij de mensen met stress die de overtuiging hebben dat stress ongezond is, is dat zo gebleken. Dit bleek uit onderzoek door bijv. de elasticiteit van de bloedvaten te meten.

Hebben wij een gelukspil voor jou?

=

gelukspil?

Positieve gedachten hebben én houden vraagt een omslag in het denken. Het betekent afscheid nemen van angst, problemen van een andere kant kunnen bekijken, accepteren wat je niet kunt veranderen en vertrouwen hebben. Het vertrekpunt is uiteraard bepalend voor de lengte van deze reis.

In alle trainingen van PIT4 wordt aan de positieve gedachtenkracht gewerkt.